Wenezuelska organizacja Foro Penal informuje o uwolnieniu co najmniej 80 więźniów politycznych. Według działaczy decyzja zapadła pod presją Stanów Zjednoczonych, które od miesięcy sygnalizują gotowość do kija i marchewki wobec Caracas. Reżim szuka luzu w gospodarce i międzynarodowej akceptacji.

To nie jest magiczne rozwiązanie kryzysu, który trwa latami. Ale rodziny zatrzymanych dostają w końcu coś konkretnego. W Holandii mieszka niewielka wenezuelska diaspora, która na takie wiadomości czeka z nadzieją i rezerwą.

Dla Polaków w NL ta historia brzmi znajomo: duża polityka zmienia codzienność powoli, a najpierw – symbolicznie. Uwolnienia mogą otworzyć drzwi do dalszych rozmów o wyborach czy sankcjach, ale wszystko zależy od kolejnych kroków obu stron.

Waszyngton naciska, licząc na ustępstwa demokratyczne. Caracas z kolei potrzebuje oddechu gospodarczego i powrotu części dochodów z eksportu. Ten układ sił jest kruchy i może się załamać przy pierwszym większym kryzysie wewnętrznym.

W praktyce warto obserwować następne tygodnie: czy zwolnienia będą kontynuowane i czy pojawią się wiarygodne sygnały poprawy sytuacji praw człowieka. Bez tego każdy gest pozostanie jednorazowym wyjątkiem.

Optimistyczny scenariusz? Stopniowe odblokowanie gospodarki i ograniczenie represji. Pesymistyczny – szybki powrót do stanu sprzed weekendu.