W rejonie Cieśniny Ormuz znowu zgrzyta. Mimo obowiązującego od miesiąca zawieszenia broni, Iran i Stany Zjednoczone wzajemnie oskarżają się o naruszenia. W nocy miało dojść do ataków i kontrataków, a prezydent Trump bagatelizował sprawę, mówiąc o „lekkim kuksańcu”, jednocześnie ostrzegając Teheran ostrzejszym tonem.

Brzmi jak daleka geopolityka, ale to jedna z najbardziej newralgicznych morskich arterii świata. Tędy płyną tankowce z ropą, a każdy zator lub eskalacja ryzyka podnosi koszty frachtu i ubezpieczeń. W praktyce oznacza to, że im dłużej sytuacja jest nerwowa, tym bardziej ceny paliw i transportu mogą podskoczyć również w Europie.

Dla mieszkańców Holandii – w tym Polaków pracujących i dojeżdżających codziennie do pracy – to może oznaczać droższy bak na stacji, a dla firm logistycznych wyższe stawki przewozowe. Port w Rotterdamie, największy w Europie, bacznie śledzi każdy wstrząs na trasach morskich, bo potrafi on wybrzmieć echem na nabrzeżach nad Mozą i Nową Wodą.

Eksperci zwracają uwagę, że dopóki statki płyną, rynki raczej nie panikują. Ale nerwowe komunikaty polityczne, nawet jeśli są przesadzone, pracują na wyobraźnię ubezpieczycieli i spedytorów. To dlatego już sama retoryka potrafi chwilowo wywindować koszty.

Lotnictwo? Ryzyko przenosi się także w powietrze, choć linie mają przygotowane alternatywne korytarze. Dla podróżujących między Holandią a Azją to może oznaczać dłuższe trasy i większą zmienność cen biletów, nawet jeśli bezpośrednie zagrożenie pozostaje niskie.

Na razie rynki zachowują spokój: rozejm formalnie trwa, a marynarki testują sobie nerwy z bezpiecznej odległości. Dla nas, tu w Holandii, najrozsądniejsza postawa to uważna obserwacja i chłodna kalkulacja: pilnować kosztów energii i transportu, ale nie nakręcać się spekulacjami.