Rząd Demokratycznej Republiki Konga i rebelianci M23 uzgodnili zasady bezpiecznego dostarczania pomocy humanitarnej i zapowiedzieli, że w ciągu dziesięciu dni wypuszczą część więźniów. To efekt rozmów pod międzynarodowym nadzorem w Szwajcarii.

Strony deklarują przestrzeganie rozejmu i ochronę cywilów, w tym zakaz ataków na infrastrukturę krytyczną oraz na szkoły i szpitale. W teorii brzmi to jak krok ku deeskalacji, w praktyce — to dopiero test zaufania.

M23, wspierane przez Rwandę, od 2021 roku zajęło znaczną część wschodniego Konga, w tym ważne ośrodki na szlakach handlowych. Poprzednie porozumienia często rozsypywały się, zanim zyskały polityczne „mięśnie”.

W tle leżą surowce: kobalt, miedź, lit. To one kuszą inwestorów i mocarstwa, ale też podsycają konflikt. Jak przypomina NOS, znaczną część wydobycia kontrolują firmy z Chin, a amerykańska dyplomacja próbuje odzyskać wpływy w regionie.

Dla organizacji humanitarnych każdy dzień bez ostrzału to szansa na realną pomoc: żywność, wodę, leki. Dla mieszkańców — oddech od strachu i chaosu, choćby chwilowy.

Historia uczy, że w Kongo trwałość porozumień mierzy się nie w słowach, a w tygodniach bez wystrzałów. Jeśli konwoje dojadą, a więźniowie naprawdę wyjdą na wolność, będzie to pierwszy namacalny znak zmiany.