Na wielu przystankach tramwajowych w Amsterdamie da się kupić paczkę chipsów albo kawę, ale zwykłego biletu – już nie. Miasto w ostatnich latach przestawiło się na płatności zbliżeniowe w komunikacji i tradycyjne automaty biletowe zniknęły z większości wiat. Efekt? Turysta, nowy mieszkaniec czy babcia z wizytą łapie się za głowę, a tramwaj odjeżdża.

W praktyce system działa tak: do tramwaju czy metra wchodzisz, przykładasz kartę płatniczą lub telefon do czytnika OVpay, a po wyjściu – ponownie „odbijasz”. Kwota nalicza się automatycznie. Dla wielu osób to wygodne, ale jeśli ktoś nie chce lub nie może płacić kartą, musi szukać alternatywy.

Rozwiązania są dwa. Bilety czasowe GVB nadal kupisz w aplikacji, w wybranych punktach sprzedaży w mieście oraz przy automatach w stacjach metra i na większych węzłach. Czasem – choć coraz rzadziej – bilety jednorazowe sprzedają konduktorzy na pokładzie, ale lepiej na to nie liczyć.

Dla Polaków mieszkających w Holandii kluczowe jest przygotowanie rodziny czy znajomych przed przylotem. Warto od razu pokazać, jak działa OVpay, albo z wyprzedzeniem kupić bilety dobowo‑wielodobowe. To mniej stresu na przystanku i brak gonitwy za maszyną biletową, której często już po prostu nie ma.

Miasto argumentuje, że cyfryzacja przyspiesza wsiadanie i ogranicza koszty. Krytycy pytają, czemu przy kiosku z przekąskami nie da się kupić także biletu. Na razie ratusz stawia na „telefon zamiast kartonika”, więc dobrze mieć plan B – choćby w postaci aplikacji GVB.

Jeśli naprawdę potrzebujesz papierowego biletu, szukaj go na stacjach metra, w punktach turystycznych i w wybranych sklepach z oznaczeniem GVB. To kompromis między światem bezgotówkowym a codzienną potrzebą „kupić bilet tu i teraz”.