Przez lata w Amsterdamie raportowano znacznie zawyżone dane o przemocy wobec miejskich strażników (boa). To nie jest techniczny drobiazg – taka liczba żyje własnym życiem, kształtuje debatę i decyzje. W tym przypadku błąd miał znaczenie przy zgodzie na pilotaż z pałkami teleskopowymi dla części funkcjonariuszy.

W mieście, gdzie porządek publiczny wisi często na cienkiej nitce – od turystycznego zgiełku po spory o parkowanie – wiarygodność statystyk to podstawa. Jeśli dane są przeszacowane, łatwo przestawić wajchę za daleko: więcej twardych narzędzi, mniej rozmowy. Jeśli są zaniżone – ryzykujemy bezpieczeństwem.

Polacy mieszkający w Amsterdamie dobrze znają rolę boa: mandaty za złe parkowanie, kontrole śmieci, porządek w parkach. Gdy rośnie zaufanie, łatwiej przyjąć interwencję bez niepotrzebnych emocji. Dlatego miasto zapowiada korektę systemu raportowania i niezależne audyty danych.

W praktyce oznacza to lepsze kategorie zdarzeń, weryfikację duplikatów i szkolenia z raportowania. Służby podkreślają, że bezpieczeństwo funkcjonariuszy pozostaje priorytetem – chodzi o realny obraz zagrożeń, a nie licytację na liczby. Debata o środkach przymusu powinna opierać się na faktach, nie na szumie informacyjnym.

W tle jest większa sprawa: jak zarządzać miastem, które przyciąga turystów, studentów i pracowników z całej Europy, a jednocześnie chce być przyjazne do życia. W takich miejscach dane to kompas. Gdy wariuje, kurs potrafi znosić na rafy.