W Amsterdamie wraca temat brutalnych „babbeltrucs”, czyli oszustw „na rozmowę”, które często zaczynają się od niewinnego pytania pod drzwiami. Prokuratura uważa, że podejrzany w sprawie zabójstwa 80-letniej Irene Winkel może mieć związek także z innymi oszustwami, m.in. w Haarlemie. Dla wielu rodzin to zimny prysznic: takie przestępstwa coraz częściej mają profesjonalny charakter i nie kończą się „tylko” stratą pieniędzy.

Mechanizm jest zwykle podobny: sprawca buduje zaufanie, wywołuje presję czasu, a potem wchodzi do mieszkania lub nakłania do przekazania kosztowności. Starsze osoby bywają szczególnie narażone, bo częściej mieszkają same, a przy tym nie chcą „robić kłopotu” i wpuszczają kogoś z obawy przed byciem niegrzecznym. W praktyce jeden fałszywy pretekst może doprowadzić do tragedii.

W tej sprawie kluczowe jest to, że śledczy próbują połączyć różne zdarzenia w jedną sieć działań. Jeśli to się potwierdzi, można spodziewać się ostrzejszego podejścia sądów i większego nacisku na ściganie grup, a nie tylko pojedynczych wykonawców. Dla mieszkańców oznacza to też więcej apeli o zgłaszanie „drobnych” podejrzanych wizyt, bo one często są rozpoznaniem terenu.

Dla Polaków w Holandii temat jest ważny podwójnie. Wielu z nas ma tu rodziców lub dziadków, którzy słabiej mówią po niderlandzku i mogą być bardziej podatni na manipulację. Oszuści potrafią wyczuć niepewność językową i wykorzystać ją, podszywając się pod „kogoś z urzędu” albo „administrację budynku”.

Co można zrobić bez popadania w paranoję? Proste zasady działają najlepiej: nie wpuszczać nikogo nieumówionego, nie podawać przez drzwi danych i nie dawać się wciągać w „pilną” sytuację. Jeśli ktoś naprawdę reprezentuje firmę czy urząd, da się to zweryfikować przez telefon na oficjalny numer, a nie ten podany przez rozmówcę.

Warto też pogadać z sąsiadami i rodziną o planie „co robimy, gdy ktoś puka”. Ustalony wcześniej schemat (np. telefon do dziecka lub sąsiada) często ratuje sytuację, bo daje chwilę oddechu i odcina presję. W takich sprawach ta jedna minuta namysłu bywa najważniejsza.