W centrum Bilthoven policja pokazuje dziś hologram mężczyzny, który w 2009 roku napadł i zgwałcił 15‑latkę w pobliskim lesie. To dopiero drugi raz w holenderskiej kryminalistyce, kiedy śledczy sięgają po trójwymiarowy wizerunek podejrzanego w sprawie „cold case”. Jak opisuje NOS, poprzednio taka metoda doprowadziła do zatrzymania sprawcy po rozpoznaniu przez jednego z kolegów.

W tym śledztwie ślady DNA nie dały dotąd wyniku w krajowej bazie, ale opis i materiał biologiczny sprawcy są w rękach policji. Hologram pokazuje sylwetkę, strój i rysy, co bywa skuteczniejsze niż zwykły portret pamięciowy. Mundurowi liczą na „iskrę rozpoznania”, która podpowie nazwisko.

Polacy mieszkający w regionie Utrecht i okolicach — jeśli kojarzycie kogoś, kto w tamtym czasie pasuje do opisu, możecie przekazać anonimową wskazówkę. Śledczy podkreślają, że podobieństwo do modelu nie oznacza winy; to dopiero początek weryfikacji. Gdy pojawią się konkretne nazwiska, DNA danego mężczyzny da odpowiedź „tak” lub „nie”.

Jest i nagroda: za „złotą wskazówkę” przewidziano 10 tys. euro. Dla wielu ofiar sprawy nierozwiązane są równie bolesne jak same przestępstwa. Tutaj technologia i odwaga świadków mogą wreszcie domknąć rozdział, który trwa zbyt długo.

Pokazy 3D to także test zaufania społecznego do nowych metod pracy policji. Jeśli znów zadziałają, hologramy mogą stać się częścią standardu w najpoważniejszych sprawach, gdy czas gra przeciwko pamięci świadków.

Śledczy przypominają: każda informacja, nawet drobiazg, może okazać się kluczowa, gdy trafi na dobry moment i dobre ręce. Warto spróbować.