W holenderskiej dyskusji o mieszkaniówce pojawił się świeży trop: wstawianie tiny houses do pustych biurowców. Brzmi jak eksperyment z Instagrama, ale w praktyce to sposób na szybkie i tańsze zwiększenie liczby lokali. Miasto sprawdza, gdzie puste piętra da się bezpiecznie i sensownie podzielić na małe mieszkania.

Dla Polaków mieszkających i pracujących w regionie Amsterdamu to może oznaczać nowe opcje najmu, zwłaszcza krótkoterminowego. Układ „mniejszy metraż w lepszej lokalizacji” bywa atrakcyjny, jeśli do pracy lub szkoły dzieci jest blisko, a koszty transportu spadają.

Największa bariera? Przepisy przeciwpożarowe i wentylacja. Biurowiec to inny organizm niż blok mieszkalny, więc trzeba dołożyć piony sanitarne, wydzielić strefy pożarowe i zadbać o naturalne światło. Inwestorzy kuszą się jednak, bo adaptacja bywa szybsza niż budowa od zera.

Samorządy patrzą też na rynek pracy: dodatkowe mikromieszkania ułatwiają ściągnięcie specjalistów i utrzymanie usług w centrum. Jeżeli projekt zaskoczy, może się rozlać na inne miasta, gdzie puste open space’y stoją od czasów pracy hybrydowej.

W praktyce oznacza to jeszcze większą różnorodność oferty: od klasycznych mieszkań, przez wspólnoty coliving, po bardzo kompaktowe lokale w dawnych biurach. Kluczowe pozostaną zasady najmu i standard wykonania – zanim podpiszesz umowę, sprawdź izolację akustyczną, przepływ powietrza i dostęp do światła dziennego.