Iran zatrzymał i otworzył na lotnisku w Teheranie bagaż oznaczony jako dyplomatyczny, należący do holenderskiego dyplomaty. Haga mówi: to naruszenie Konwencji Wiedeńskiej i wzywa ambasadora Iranu po wyjaśnienia.

Teheran twierdzi, że w środku była zabroniona łączność satelitarna. Holandia odpowiada: to była ochrona korespondencji misji, której nie wolno jednostronnie przeszukiwać. Gdy dyplomacja schodzi do litery prawa, znaczy to, że spór jest poważny.

Co to oznacza dla zwykłych ludzi? Przede wszystkim, że w relacjach z Iranem znowu rośnie napięcie. Firmy z Beneluksu działające na Bliskim Wschodzie mogą liczyć się z dodatkowymi kontrolami, a podróżni – z ostrzeżeniami w serwisach MSZ.

Dla Polaków mieszkających w Holandii najpraktyczniejsza rada jest prosta: sprawdzać komunikaty o bezpieczeństwie podróży i trzymać się z dala od wwożenia sprzętu łączności, który bywa nielegalny w krajach o zaostrzonej kontroli informacji.

Konwencja Wiedeńska rozróżnia pocztę dyplomatyczną (nietykalną) i bagaż osobisty (może być kontrolowany w wyjątkowych przypadkach). Kto w danej chwili ma rację, wyjaśni prawnicza ping-pongowa wymiana not – ale do tego czasu ziarno nieufności już padło.

Spory o „worki pocztowe” są rzadkie, ale mają długi ogon. Służby graniczne na innych lotniskach też patrzą wtedy uważniej, bo nie chcą być sceną politycznego spektaklu.

Holenderskie MSZ sygnalizuje, że naciska na zwrot przesyłki i zapewnienie poszanowania zasad. Iran pokazuje, że stawia własne „czerwone linie”. Nikt nie chce stracić twarzy, więc temat prędko nie wygaśnie.

Dla nas – mniej emocji, więcej uważności. Niezależnie od paszportu, na lotnisku rządzą przepisy kraju, w którym stajemy do kontroli.