Naukowcy z Nowej Zelandii opisali zjawisko tzw. „ciemnych fal”, które potrafią pogrążyć rozległe obszary oceanu w długotrwałym półmroku. Taki deficyt światła uderza w podstawy łańcucha pokarmowego – od fitoplanktonu po większe organizmy.

Badacze ostrzegają, że skutki są wielowymiarowe: zaburzona produkcja tlenu, zmienione rytmy rozrodcze i migracyjne, a także osłabienie całych ekosystemów. Zrozumienie tych procesów ma pomóc w lepszej ochronie fauny i flory morskiej.

Choć praca dotyczyła Pacyfiku, wnioski są istotne dla wszystkich akwenów, w tym dla Morza Północnego. Holenderskie instytuty morskie już wcześniej sygnalizowały, że lokalne szoki środowiskowe rozlewają się na rybołówstwo i bioróżnorodność.

Nowe dane mogą trafić do modeli klimatycznych i prognoz dla ochrony obszarów morskich. To cenna wskazówka dla planowania farm wiatrowych, szlaków żeglugowych i stref połowowych.

Dla edukacji i turystyki przybrzeżnej to przypomnienie, że morze to wrażliwy organizm. Pozornie abstrakcyjne procesy fizyczne mają bardzo realne konsekwencje dla żywności i jakości życia na lądzie.

Najbliższe miesiące przyniosą więcej danych satelitarnych i pomiarów w terenie. Od nich zależy, czy „ciemne fale” staną się stałym elementem raportów o stanie oceanów, czy raczej rzadkim, ale poważnym zjawiskiem.