Amsterdam ma nową modę na dwóch kołach: skinnybike, czyli miejski rower z węższymi oponami, ale solidną ramą i wygodną geometrią. Po ograniczeniach dla fatbike’ów w parkach i na deptakach chudsza alternatywa wyprzedała się w niektórych sklepach na pniu. Jak podaje Het Parool, pierwszy transport u jednego z dealerów zniknął w dzień.

Rower wygląda niepozornie, ale sprawdza się w codziennym holenderskim miksie: kostka brukowa, krawężniki i długie, płaskie dystanse. Polscy dojazdowicze docenią mniej oporów toczenia i łatwiejsze parkowanie. Dla niższych osób to też często pewniejsza pozycja za kierownicą niż na masywnym fatbike’u.

Najważniejsze pytanie: co z przepisami? Skinnybike nie jest osobną kategorią – to zwykły rower. Jeśli jest w wersji elektrycznej, obowiązują znane limity: wsparcie do 25 km/h i moc do 250 W. Dla rodziców jadących z fotelikiem ten format oznacza nieco lżejszy start spod świateł i mniej kluczenia na zatłoczonych ulicach.

Skutki uboczne popularności też już widać: popyt winduje ceny, a złodzieje patrzą uważniej na nowe modele. Warto dopisać rower do rejestru, zainwestować w zapięcie typu U-lock i sprawdzić pakiet ubezpieczenia – szczególnie, jeśli parkujesz przy stacjach i na De Pijp, gdzie „łup” szybko znika.

W warsztatach słyszymy, że serwis opon jest tańszy i prostszy niż w grubych balonach fatbike’a, a dostępność części większa. Dla firm kurierskich i food delivery to również dobra wiadomość: mniejsze opony, mniej drgań, łatwiejsza logistyka floty.

Czy to koniec ery fatbike’a? Nie – ale skinnybike daje poczucie „złotego środka” między wygodą a rozsądkiem. Na codzienną trasę z Noord do Centrum to dziś bardzo amsterdamski wybór.