Według ustaleń BBC News grecka policja rekrutowała migrantów, by wypychać innych cudzoziemców z powrotem przez granicę z Turcją. Ateny zaprzeczają, ale znów wraca pytanie: gdzie leży granica obrony granic, a gdzie zaczyna się łamanie prawa?

Dla Polski w Holandii ta historia brzmi znajomo – Schengen działa, gdy ufamy, że każdy pilnuje wspólnych zasad. Jeśli któryś z krajów na zewnętrznej granicy zaczyna „chodzić na skróty”, skutki odczuwamy wszyscy, także tu, bo napięcie rośnie w całej UE.

Bruksela od lat próbuje pogodzić skuteczność ochrony granic z prawami człowieka. Doniesienia jak te podkopują zaufanie i wzmacniają skrajne głosy: jedni chcą całkowitego „uszczelnienia”, inni ostrzegają przed erozją wartości, na których zbudowano Unię.

W krótkim terminie spodziewane są naciski na Grecję o transparentne dochodzenie i większą kontrolę Fronteksu. W dłuższym – to kolejny argument, by wreszcie zamknąć unijną reformę azylową, z klarownymi zasadami odpowiedzialności.

Holenderska polityka też patrzy. Uporządkowane reguły na granicach zewnętrznych to być albo nie być dla swobody przemieszczania się w środku wspólnoty, a więc i dla naszego codziennego życia między Polską a Niderlandami.