Amsterdam ogranicza reklamy produktów mięsnych i paliw kopalnych. Brzmi to radykalnie, ale codzienność bywa mniej filmowa: część nośników i tak nie jest objęta miejską kontrolą, a granice prawne i definicje potrafią sporo rozmyć.

Eksperci zwracają uwagę, że zakaz nie sprawi, iż ktoś nagle przestanie jeść mięso czy tankować. Wpływa raczej na „szum informacyjny” i to, co widzimy w przestrzeni publicznej. To gra o normy społeczne, a nie natychmiastową zmianę koszyka zakupów.

Dla polskich przedsiębiorców z branży horeca i marketingu oznacza to konieczność precyzyjnej komunikacji. Kampanie „mięsne” trzeba zastąpić opowieścią o roślinnych wariantach, łańcuchach dostaw, lokalności czy mniejszym śladzie węglowym – bez wchodzenia na miny prawne.

Prawnicy już teraz ostrzegają, że regulacje będą testowane przy pierwszym głośnym sporze. Wątpliwości jest sporo: co z reklamą wydarzenia sponsorowanego przez firmę paliwową albo z kampanią o „świadomym grillowaniu”, gdzie mięso tylko miga w tle?

W praktyce część marek po prostu przenosi budżety do internetu i influencerów. Miasto może wtedy jedynie pośrednio wpływać na treść, negocjując warunki z operatorami nośników i partnerami eventów.

Polacy w Amsterdamie pewnie najszybciej zauważą zmianę pod ziemią i w wiatach przystankowych – mniej mięsa, więcej roślin i energii z wiatru. Reszta zależy od tego, czy nowe normy trafią do portfela, czy zostaną na plakacie.