Oostenburg miał być jedną z najbardziej pożądanych nowych dzielnic Amsterdamu, ale część pierwszych lokatorów już pakuje się do wyprowadzki. Skarżą się na ciągły hałas, pył, niedokończoną infrastrukturę i poczucie chaosu przypominające „dziki zachód”.

Nowe dzielnice zawsze potrzebują czasu, by okrzepnąć, lecz tutaj skala budowy i opóźnień wyraźnie testuje cierpliwość. Brak usług w zasięgu pieszym, kłopoty z dojazdem i prowizorki uderzają w codzienny komfort życia.

To ważny sygnał dla inwestorów i miasta: sprzedanie atrakcyjnej wizji to jedno, a dostarczenie gotowej, przyjaznej mieszkańcom przestrzeni – drugie. Potrzebne są realne harmonogramy i komunikacja, która nie obiecuje złotych gór.

Polacy w Holandii – często młode rodziny lub pracownicy w sektorach kluczowych – są wśród tych, którzy szukają w Amsterdamie stabilnego najmu. Decyzja o wyprowadzce oznacza dodatkowe koszty i stres, dlatego transparentność postępów prac ma dla nich kluczowe znaczenie.

Jeśli miasto i deweloperzy szybko poprawią infrastrukturę i ograniczą uciążliwości, Ostenburg może jeszcze zyskać na atrakcyjności. Na razie jednak zbyt wielu mieszkańców czuje się zawiedzionych.