W USA uwolniono pięcioletniego chłopca i jego ojca, którzy trafili do ośrodka ICE w Teksasie po zatrzymaniu w Minneapolis. Sąd uznał, że zatrzymanie było nielegalne i nakazał szybkie wypuszczenie rodziny, która wróciła już do Minnesoty.

Sprawa poruszyła ludzi na całym świecie, bo w sieci krążyły nagrania z małym dzieckiem otoczonym przez funkcjonariuszy. Wokół zatrzymania pojawiły się sprzeczne wersje: jedni twierdzili, że chłopiec został wykorzystany jako „wabik” na ojca, a władze to odrzucały.

Choć to historia z USA, w Holandii odbija się szerokim echem z dwóch powodów. Po pierwsze, dyskusja o twardej polityce migracyjnej nie jest już wyłącznie amerykańska – podobne emocje widać także w Europie, tylko w innych realiach prawnych.

Po drugie, wielu Polaków mieszkających w NL ma w rodzinie lub wśród znajomych osoby spoza UE. I kiedy pojawiają się obrazy dziecka w procedurze deportacyjnej, rozmowy robią się bardzo konkretne: jak działają służby, gdzie są granice, co robi sąd, a co politycy.

W praktyce ta sprawa pokazuje, jak ważna jest kontrola sądowa nad działaniami służb. Nawet jeśli państwo zaostrza kurs, to bez mechanizmów odwoławczych i przejrzystości łatwo o sytuacje, które społecznie wywołują wstrząs.

W USA temat ICE stał się też katalizatorem protestów i sporu o styl rządzenia. Dla Europejczyków to ostrzeżenie, że polityka migracyjna, prowadzona „na skróty”, szybko przestaje być techniczną procedurą, a staje się kryzysem zaufania do instytucji.