W wielu gminach brakuje miejsc u lekarzy rodzinnych, a przeprowadzka w obrębie miasta bywa wyzwaniem dla pacjentów. Praktyki zamykają listy, by utrzymać jakość opieki i skrócić kolejki. Efekt? Nowi mieszkańcy czekają dłużej na rejestrację.

Najlepiej rozpocząć poszukiwania GP zaraz po zameldowaniu i uzyskaniu numeru BSN. Warto dzwonić do kilku praktyk w okolicy i pytać o „niezobowiązującą listę oczekujących”. Gdy potrzebna jest opieka wieczorem lub w weekend, dyżur pełni Huisartsenpost – to nie szpital, ale przedłużenie podstawowej opieki.

Polskie rodziny często pytają, czy ubezpieczenie zadziała bez lekarza rodzinnego. Owszem, ale brak GP komplikuje skierowania i recepty, a to w dłuższej perspektywie podnosi koszty i stres. Dobrze mieć też w telefonie aplikację ubezpieczyciela i adres najbliższego punktu pierwszej pomocy.

Coraz popularniejsze są e-konsultacje i zdalne umawianie wizyt. W wielu praktykach można przesłać zdjęcie zmiany skórnej lub opis objawów i szybko uzyskać poradę. To opcja szczególnie wygodna dla osób pracujących na zmiany.

Eksperci radzą, by dokumentować przewlekłe choroby i mieć pod ręką listę leków. To ułatwia pierwszą wizytę i skraca czas diagnozy. W praktyce dobra organizacja pozwala przejść przez „wąskie gardła” systemu bez zbędnych nerwów.