Po latach zamrożenia za dawne ekscesy, zarządy amsterdamskiego korporacyjnego duetu ASC/AVSV znów mogą liczyć na stypendia. UvA, VU i HvA ogłosiły, że przywracają beursery – ale pod ścisłym nadzorem i z możliwością ponownego cięcia, jeśli cokolwiek wymknie się spod kontroli.

Wcześniej stowarzyszenie zasłynęło fatalnymi historiami z ontgroenningen: przemocą, poniżaniem, mizoginią. Uczelnie przez kilka lat prowadziły rozmowy, a sama organizacja wprowadzała zmiany w zasadach i kulturze. Teraz – jak twierdzą szkoły – jest „wystarczająco dobrze”, by odpiąć hamulec bezpieczeństwa.

Nowe czasy mają jednak swoje procedury. Co kwartał uczelnie i zarząd będą sprawdzać m.in. wyniki ankiet wśród pierwszorocznych o poczuciu bezpieczeństwa. Jeśli pojawią się sygnały ostrzegawcze, akcja natychmiast wraca do kosza: od wstrzymania stypendiów po zakaz rekrutacji na kampusie.

Dla polskich studentów w Amsterdamie ta decyzja ma dwa wymiary. Po pierwsze, równa konkurencja – stypendia faktycznie umożliwiają część czasu spędzić na pracy w zarządzie. Po drugie, jasny sygnał: to nie jest „druga szansa na zawsze”, tylko okres próbny z realną odpowiedzialnością.

Środowiska akademickie dodają: dobrze, że jest droga powrotu po kryzysie, ale standardy mają być nie negocjowane, tylko stosowane. I najlepiej, by o korpo-mitologii mówiło się już tylko w sekcji „historia błędów”.

To też test dla samych studentów. Jeśli kultura zmiany zadziała na poziomie klubów i domów, korporacja może przestać być problemem i znów stać się zwykłą częścią życia studenckiego.